|
brief aan mijn lief klein wondermeisje geschreven op 11 oktober,
een maand na haar overlijden
vond ik dan eindelijk de kracht .... |
Ik houd van je,
zijn de woorden die ik je die nacht zo vaak heb toe gekust.
Het spijt me,
zijn de woorden die ik je die nacht zo vaak moest zeggen.
Ik kan niets meer voor je doen,
zijn de woorden uit die nacht waar ik nu nog om huil.
Waarom moest je ons toch nog verlaten.
Samen hebben we zo gevochten toen je werd geboren.
En je greep die kans om heerlijk te leven.
Samen met je broer, je moeder en je pleegmam bleef je bij ons.
Een half jaar hebben we van je mogen genieten.
Genieten van
je gekke bokkensprongen,
je harde spingeluiden,
je valkunsten,
je race-momenten door de kamers,
gewoon van jou.
Maar toen vonden we je ziek.
Je bleek al zo ziek te zijn,
we waren te laat.
Waarom liet je niet merken, dat je lijfje aan het vechten was.
Misschien hadden we nog wat voor je kunnen doen.
Ja, ik weet het zeker,
we hadden wat voor jou, ons wondermeisje, kunnen doen.
Maar je liet ons niet merken dat je ziek was.
En toen,
toen waren we te laat.
Toch ben ik dankbaar voor die zes mooie maanden.
Als ik 8 maart 2004 over zou mogen doen,
zou ik je weer voor je vechten,
al zou ik weten dat het maar zes maanden zouden zijn.
Want niet alleen wij,
ook jij hebt genoten van die korte tijd dat je mocht leven.
En een kleine troost voor mij,
jij weet niet dat zes maanden voor een katje veel te kort leven is.
Nu ben je bij je broertje Lo Tai,
hij is niet meer alleen.
Bij ons thuis sta je op een speciaal plekje.
Je broertje komt ook snel thuis.
Het plekje naast jou is voor hem…
Elke nacht wens ik je welterusten.
Met een traan val ik in slaap.
Elke morgen wens ik je goedemorgen.
Je broer Laibin en je pleegmam Lao begroeten mij terug.
De vele foto’s van jou en je beide broers hangen aan de muur.
Eentje zullen wij ouder zien worden.
Maar jij en je broertje zullen altijd kitjes blijven….
We zullen
je broer Laibin,
je moeder Fuusje
en pleegmam Lao
dierbaar zijn.
Want elk draagt een stukje van jou mee.
En bij ons leef je verder
in ons hart
in onze gedachten
in ons leven.
Dag mijn lief klein wondermeisje……..
|
